مداحی
- پذیرش بسیاری مفاهیم بسته به زمان و مکان و فضای اندیشگی آن دوره تاریخی است. حضور مستمرو قابل تامل گفتمان های موجود که به عقیده وسنو تولید کنندگانشان را نیز متاثر می کند در بعضی زمانها آنقدر در باور عامه ریشه می دواند که مورد انتقاد گذاشتن آن نوعی پرده دری و کفر محسوب می گردد.
- بسیاری از آیات اعظام این روزها که روزهای محرم است دست به انتشار بیانیه ها و نامه هایی نموده اند که از طریق مساجد و بعضاً رسانه به مردم گوش زد نمودند که در این ایام از خوانندن اشعار مداحی به گونه ای طربناک و آسیب رساندن به بدن و لخت شدن در مراسمات دهه های محرم بپرهیزند. این بیانیه ها شاید این چند سال اخیر بنوعی بیشتر مورد تاکید است .چرا که تصویر مسلمانان را در اذهان عمومی کریه و ... قلمداد نکنند. و موج اسلام هراسی را سد کنند( که البته این خودش قضیه بسیار مفصلی است)
- یکی از دوستانم که پدرش یکی از متولیان حرم امامزاده صالح بود یکبار میگفت پدرم می گه : اینقدر از این حاج... بدم میآد اصلن دوست ندارم دعوتش کنیم بیاد حرم ... این آقا هر وقت میاد 15 -20 تا نوچه با خودش میاره لخت می شن و می شینن دم پای فلانی و اون نوحه می خونه و اینا مجلس گرمی می کنن!!!!!!!
- حالا این روزها این بیانیه ها به وفور افزایش یافته در جواب این عده، اهالی مداح عرض کردندکه مداحی برای امام حسین(ع) بخشنامه پذیر نیست!!!؟
- من دقیقن نمی دونم از چه زمانی باب شد که دهه ها راه بیافته و عزاداری به این شکل با علم وکتل و خیمه و ... قمه راه بیافته. اما می دونم دقیقن از بعد از انقلاب این نوع سبک مداحی که چشم و ابرو و عشق و خداییییییییییییی منی اباالفضل، حسین –حسین، سن سن سن سن سن سن سن سن سن ن ن ن راه افتاد و اینقدر کاسه داغ شد که خود این عده به شدت تحت تاثیر این موج قرار گرفتن و حالا هم که دم از خودمختاری می زنن.
- در موسیقی و مداحی عاشورایی و شاید به جرأت بتوان گفت مداحی های مذهبی در ایران مونولوگ بودن یکی از مولفه های اصلی است که با تحت تاثیر قراردادن شدید احساسات جمعی مردم آنها رابه واکنش وا می دارند اما همانقدر که می شود گفت موسیقی زیر زمینی ، پاپ اعتراض و هیچکس، نامجو و... سبک نویی و در عین حال متاثر از جو جامعه بوجود آورند و تا حدودی نوآوری نیز در کار انها بود اما در مداحی چنین اتفاقی روی نداده و اتفاقن شدیدن متاثر از این نوع سبکها نیز شده اند ؟!!!!
رویکرد صحیح در مباحثه اینطور است که بگویید شاید من اشتباه میکنم و شما برحق باشید یابالعکس درهرحال ما هردو امیدواریم بعد از بحث مسائل را روشنتر ببینیم و این فقط تازمانیست که بدانیم نزدیک شدن هردوی ما به حقیقت مهمتر از روشن شدن کدامیک بر حق بودن است.